Homar

Zagotuj duży garnek osolonej wody, włóż homara głową naprzód i przykryj. Gotuj około 8–10 minut na pierwsze 500 g, a następnie po 3–4 minuty na każde kolejne 500 g; mięso powinno być nieprzezroczyste i zwarte.

Żywy homar powinien być ruchliwy, mieć podwinięty ogon i nie wydzielać nieprzyjemnego zapachu. Jeśli kupujesz samo mięso, wybierz jędrne, wilgotne kawałki o łagodnym morskim aromacie.

Trzymaj go w lodówce, w przewiewnym pojemniku przykrytym wilgotną ściereczką, i ugotuj najlepiej tego samego dnia. Nie wkładaj go do słodkiej wody ani do szczelnego plastikowego worka.

Klasycznie podaje się go z roztopionym masłem i cytryną; dobrze pasuje też do ziemniaków, kukurydzy, świeżego pieczywa i lekkiej sałaty. Mięso ze szczypiec i ogona możesz dodać do makaronu albo risotta.

Odkręć szczypce i nogi, a szczypce rozłup szczypcami do skorupiaków lub ciężkim nożem. Przetnij spód ogona kuchennymi nożycami i wyjmij mięso; usuń ciemną żyłkę biegnącą wzdłuż ogona.

W daniu z masłem lub makaronem dobrze sprawdzi się langustynka albo krab, choć ich smak i jędrność są inne. Krewetki pasują do sosu i sałatki; dodaj je krócej gotowane, bo szybko stają się twarde.

Nie. Homar ma duże szczypce, a langusta długie czułki i nie ma takich szczypiec; oba są skorupiakami, ale różnią się wyglądem i teksturą mięsa.

Tak, homar jest skorupiakiem i może wywołać reakcję alergiczną, także u osób uczulonych na krewetki lub kraby. Jeśli po jego zjedzeniu pojawią się trudności w oddychaniu albo obrzęk języka, szukaj pilnej pomocy.

Nie jedz surowego homara: gotowanie zmniejsza ryzyko zakażenia drobnoustrojami obecnymi w surowych owocach morza. Ugotuj go, aż mięso stanie się nieprzezroczyste i zwarte.