Suszone jabłko

Pokrój je w plastry grubości około 3–5 mm i rozłóż pojedynczą warstwą na kratce lub blasze z papierem. Susz w 55–60°C, najlepiej z termoobiegiem, przez 6–10 godzin; gotowe plastry są elastyczne i nie wypuszczają soku po zgięciu.

Zanurz plastry na kilka minut w wodzie z sokiem z cytryny, a potem dokładnie je osusz. Kwas spowalnia ciemnienie, ale nie zastępuj nim suszenia — mokre plastry będą schnąć dłużej.

Najpierw całkowicie je ostudź, a potem włóż do szczelnego słoika lub pojemnika. Trzymaj w suchym, chłodnym i ciemnym miejscu; jeśli w pojemniku pojawią się krople wilgoci, dosusz plastry.

Dodaj je do owsianki, jaglanki, domowej granoli albo mieszanki orzechów i suszonych owoców. W polskiej kuchni dobrze sprawdza się też w kompocie z suszu — możesz je gotować razem ze śliwkami i gruszkami.

Tak. Opłucz je, zalej wodą na kilkanaście minut, a następnie gotuj w tej samej wodzie z innymi owocami suszonymi, aż zmiękną i oddadzą aromat; nie dosładzaj kompotu przed spróbowaniem.

W przeliczeniu na 100 g suszone jabłko ma 9,6 g błonnika, a świeże jabłko 8,7 g. Suszenie usuwa wodę, więc porównanie tej samej masy nie oznacza, że porcja suszonego owocu dostarcza go proporcjonalnie więcej.

Całe, twarde lub ciągnące się kawałki mogą być trudne do pogryzienia i stwarzać ryzyko zadławienia. Dla małego dziecka namocz jabłko do miękkości, drobno je pokrój i podawaj tylko wtedy, gdy potrafi bezpiecznie jeść takie kawałki.