Soczewica

Opłucz ją na sicie i gotuj bez namaczania: zieloną lub brązową zwykle 20–30 minut, czerwoną 10–15 minut. Czerwoną mieszaj delikatnie, bo szybko mięknie; pomidory i sok z cytryny dodaj pod koniec, gdy ziarna będą już miękkie.

Nie, w przeciwieństwie do wielu suchych strączków soczewicę możesz ugotować bez namaczania. Przebierz ją, opłucz i zalej wodą; namoczenie może skrócić gotowanie, ale łatwo wtedy rozgotować szczególnie czerwoną soczewicę.

Po ostudzeniu przełóż ją do szczelnego pojemnika i wstaw do lodówki; zużyj w ciągu 3–4 dni. Możesz ją też zamrozić w porcjach, najlepiej razem z odrobiną płynu z gotowania, żeby po rozmrożeniu nie była sucha.

Dodaj ją do zupy, sałatki albo gulaszu; dobrze łączy się z cebulą, czosnkiem, marchewką, pomidorami i przyprawami takimi jak kumin czy curry. Zielona i brązowa trzymają kształt w sałatkach, a czerwona zagęszcza zupy i dal.

Wybierz ciecierzycę albo fasolę, jeśli zależy ci na całych, wyczuwalnych ziarnach; dodaj je już ugotowane, bo potrzebują innego czasu przygotowania. Do zagęszczenia zupy zamiast czerwonej soczewicy sprawdzi się rozgnieciona fasola.

Zielona lepiej zachowuje kształt po ugotowaniu, więc nadaje się do sałatek i dań, w których chcesz wyraźnie czuć ziarna. Czerwona gotuje się szybciej i łatwo się rozpada, dlatego lepsza jest do zup, purée i dalu.

Praktyczna porcja to około 150 g ugotowanej soczewicy, czyli mniej więcej mała miseczka. Taka ilość zawiera 11 g białka i 9,4 g błonnika.

Suchych, nieugotowanych ziaren nie jedz: są twarde i trudne do strawienia. Namoczenie ich nie zastępuje gotowania — przed podaniem ugotuj soczewicę do miękkości.