Czerwona soczewica

Nie — płukanie na sicie wystarczy. Soczewica łuskana gotuje się szybko i po namoczeniu łatwo się rozpada.

Wsyp ją do wrzątku lub bulionu w proporcji mniej więcej jednej części soczewicy na trzy części płynu. Gotuj na małym ogniu około 10–15 minut, aż zmięknie; do zupy-kremu możesz gotować ją nieco dłużej.

Nie rozgotuj jej: zacznij sprawdzać miękkość po 8–10 minutach i odcedź, gdy ziarna są miękkie, ale jeszcze całe. Łuskana czerwona soczewica łatwo zamienia się w purée, więc do sałatki lepsza będzie odmiana zielona lub brązowa.

Zagęszcza zupy i curry, a po rozgotowaniu nadaje się do dalu, pasztetu roślinnego i farszu do warzyw. Dobrze łączy się z pomidorami, cebulą, czosnkiem, imbirem, kuminem i mlekiem kokosowym.

Możesz, ale zielona soczewica dłużej zachowuje kształt i potrzebuje zwykle około 20–30 minut gotowania. Czerwona rozpada się szybciej, dlatego lepiej zagęszcza zupy i sosy.

Ostudź ją szybko, przełóż do szczelnego pojemnika i trzymaj w lodówce do 3–4 dni. Możesz ją też zamrozić; po rozmrożeniu będzie miękka, więc najlepiej wykorzystać ją do zupy lub curry.

Zawiera 7,7 g białka i jest źródłem błonnika: porcja około 150 g ugotowanej soczewicy dostarcza mniej więcej 7 g błonnika. Porównując ją z suchą soczewicą, pamiętaj, że po ugotowaniu ziarna chłoną wodę, więc wartości na 100 g są niższe.

Dostarcza 7,7 g białka na 100 g, ale nie nazywaj jej źródłem żelaza na podstawie samej nazwy rośliny strączkowej. Podawaj ją z pomidorami lub innym składnikiem bogatym w witaminę C, na przykład papryką.