Żółty groch łuskany

Nie trzeba — połówki zwykle miękną bez namaczania. Jeśli chcesz skrócić gotowanie, zalej je zimną wodą na kilka godzin, a potem odlej wodę i ugotuj w świeżej.

Po opłukaniu gotuj go w dużej ilości wody na małym ogniu przez około 45–60 minut, aż będzie miękki i zacznie się rozpadać. Sól i kwaśne dodatki, takie jak pomidory, dodaj pod koniec, bo mogą opóźnić mięknięcie.

Użyj dużego garnka i nie napełniaj go bardziej niż do połowy: groch pieni się i zwiększa objętość. Gotuj bez przykrywki albo z pokrywką lekko uchyloną, na małym ogniu, regularnie zbierając pianę.

Dobrze sprawdza się w zupie grochowej, gęstych zupach warzywnych i purée. Łącz go z majerankiem, liściem laurowym, cebulą, czosnkiem lub wędzoną papryką; po ugotowaniu możesz dodać go też do curry.

Wystudź go szybko, przełóż do szczelnego pojemnika i włóż do lodówki; zjedz w ciągu 3–4 dni. Ugotowany groch można też zamrozić porcjami, najlepiej z odrobiną płynu, żeby po rozmrożeniu nie wysechł.

Oba gotują się podobnie, ale żółty ma łagodniejszy, mniej roślinny smak i często daje jaśniejsze, kremowe purée. Zielony groch łuskany ma na 100 g 122 kcal i 7,9 g białka, a żółty 126 kcal i 8,4 g białka.

Nie jedz go na surowo: suche połówki są twarde, a gotowanie sprawia, że nadają się do jedzenia i mają przyjemną konsystencję. Przed gotowaniem opłucz groch i usuń ewentualne zanieczyszczenia.

Tak — zawiera 6,4 g błonnika na 100 g, więc porcja w zupie lub purée może wnieść go sporo do posiłku.