Grejpfrut

Wybierz owoc ciężki jak na swój rozmiar, jędrny i bez miękkich plam. Lekko błyszcząca, cienka skórka zwykle oznacza więcej miąższu niż gruba i gąbczasta.

Odetnij oba końce, natnij skórkę w kilku miejscach i zdejmij ją razem z białą warstwą. Do jedzenia na świeżo wyjmij cząstki spomiędzy błonek — to właśnie błonki i biała część mają najwięcej goryczy.

Niedojrzałe lub przeznaczone do szybkiego zjedzenia trzymaj w temperaturze pokojowej, z dala od słońca. Jeśli chcesz zachować je dłużej, włóż je do lodówki; obrany miąższ przechowuj szczelnie zamknięty i zjedz w ciągu kilku dni.

Jego kwaśno-gorzki smak dobrze łączy się z awokado, krewetkami, koprem włoskim i rukolą. Cząstki dodaj do sałatki tuż przed podaniem, a sok wykorzystaj w dressingu z oliwą i odrobiną miodu.

Grejpfrut i jego sok mogą zmieniać działanie niektórych leków, a samo rozdzielenie ich w czasie nie zawsze rozwiązuje problem. Jeśli przyjmujesz leki, zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy możesz jeść grejpfruta.

Pomelo jest zwykle większe, ma grubszą skórkę i łagodniejszy, mniej gorzki smak. W porcji 100 g grejpfrut ma 29 kcal, a pomelo 50 kcal.

Cały owoc zawiera miąższ i błonki, których prawie nie ma w soku, więc łatwiej zjeść go powoli i się nasycić. Sok grejpfrutowy ma 43,7 kcal na 100 g, a grejpfrut 29 kcal.