Białe szparagi

Obieraj je obieraczką od miejsca tuż pod główką aż do końca łodygi — skórka jest najgrubsza u dołu. Odetnij zdrewniałe końcówki, zwykle około 2 cm.

Gotuj je w lekko osolonej wodzie na małym ogniu przez około 8–15 minut, zależnie od grubości; sprawdź widelcem, czy łodyga jest miękka. Ułóż je w garnku tak, by główki wystawały ponad wodę, bo ugotują się na parze.

Owiń nieobrane szparagi wilgotną ściereczką i włóż do lodówki. Najlepiej zużyć je w ciągu 2–3 dni, zanim zwiędną i staną się włókniste.

Klasycznie podaje się je z roztopionym masłem lub sosem holenderskim; pasują też do jajka, młodych ziemniaków i szynki. W Polsce popularne są również z bułką tartą podsmażoną na maśle.

Tak, ale surowe łodygi bywają twarde i włókniste. Obierz je dokładnie, a następnie pokrój bardzo cienko wzdłuż, na przykład do sałatki.

Białe rosną bez dostępu światła, dlatego nie wytwarzają zielonego barwnika; zwykle mają delikatniejszy smak i grubszą skórkę do obrania. Zielone szparagi są cieńsze i często można je gotować bez obierania.

W czasie wzrostu przysypuje się je ziemią lub osłania przed światłem. Bez światła nie zielenieją, a ich pędy pozostają jasne.