ماهی سالمون

فیله را با کمی روغن و چاشنی در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید؛ ضخامت فیله زمان را تغییر می‌دهد، پس از حدود ۱۰ دقیقه بررسی‌اش کنید. وقتی مرکز ماهی به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد رسید و گوشت با چنگال به‌راحتی ورقه شد، آماده است.

پوست را کاملاً خشک کنید و فیله را در تابهٔ داغ، ابتدا از سمت پوست، حدود ۵ تا ۷ دقیقه بپزید؛ سپس برگردانید و سمت دیگر را ۱ تا ۳ دقیقه بپزید. تا وقتی پوست برشته نشده، فیله را جابه‌جا نکنید.

بهترین راه این است که آن را از شب قبل در ظرفی در یخچال بگذارید تا آرام یخ‌زدایی شود. اگر عجله دارید، ماهی را در بستهٔ دربسته داخل آب سرد بگذارید و آب را هر ۳۰ دقیقه عوض کنید؛ برای یخ‌زدایی از آب گرم استفاده نکنید.

فیلهٔ تازه بوی ملایم دریا دارد، نه بوی تند ماهی؛ گوشتش باید مرطوب و سفت باشد و با فشار آرام، جای انگشت زود برگردد. از فیله‌های لزج یا خشک و آن‌هایی که لبه‌هایشان تیره شده‌اند بگذرید.

پس از پخت، باقی‌مانده را حداکثر تا ۲ ساعت در ظرف دربسته و یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و منجمد کنید؛ یخ‌زدایی را در یخچال انجام دهید.

ماهی سالمون با برنج، سیب‌زمینی تنوری، سبزیجات کبابی و سالاد سبز خوب جور درمی‌آید. آب‌لیمو و شوید، یا سس ماست و خیار، چربی و طعم پرمایهٔ آن را متعادل می‌کند.

برای دستورهایی که به گوشت چرب و ورقه‌ورقه‌شونده نیاز دارند، ماهی آزاد جایگزین نزدیکی است؛ پروتئین آن ۲۵٫۵ گرم در هر ۱۰۰ گرم است، در برابر ۲۰ گرم در ماهی سالمون. برای طعم ملایم‌تر و بافت کم‌چرب‌تر، ماهی زبان‌گاو گریل‌شده را انتخاب کنید.

سالمون کنسروی آمادهٔ مصرف است و برای سالاد، ساندویچ و کوکو وقت کمتری می‌گیرد؛ در هر ۱۰۰ گرم ۱۴۶ کیلوکالری و ۲۰٫۴ گرم پروتئین دارد، در برابر ۱۷۹ کیلوکالری و ۲۰ گرم پروتئین در ماهی سالمون.