Szparagi

Odetnij zdrewniałe końcówki i obierz łodygi obieraczką, zaczynając tuż pod główką. Białe szparagi gotuj w osolonej wodzie zwykle 8–12 minut, aż nóż łatwo wejdzie w najgrubszą część.

Cienkie zielone szparagi gotuj około 3 minut, a grubsze 4–6 minut; powinny zmięknąć, ale pozostać jędrne. Po odcedzeniu możesz zanurzyć je na chwilę w zimnej wodzie, żeby zatrzymać gotowanie i zachować kolor.

Ułóż osuszone szparagi w jednej warstwie, skrop oliwą i piecz w 220°C przez 10–15 minut, zależnie od grubości. Cienkie łodygi sprawdź już po 8 minutach; gotowe powinny być lekko rumiane i nadal sprężyste.

Szukaj jędrnych, gładkich łodyg o zamkniętych, zwartych główkach. Końcówki nie powinny być mocno wyschnięte ani popękane; podobnej grubości pędy ugotują się w tym samym czasie.

Owiń odcięte końcówki wilgotnym ręcznikiem papierowym, włóż pędy do lodówki i zużyj w ciągu kilku dni. Możesz też postawić je końcówkami w niewielkiej ilości wody, luźno przykryć i schłodzić.

Dodaj je do risotta, tarty, omletu albo kremowej zupy; dobrze łączą się też z jajkiem, cytryną i młodymi ziemniakami. Do sałatki ugotuj je krótko i wystudź, żeby zachowały jędrność.

Nie — wrzuć je prosto z zamrażarki do wrzątku lub na rozgrzaną patelnię. Gotuj krótko i sprawdzaj miękkość, bo po rozmrożeniu szparagi łatwiej robią się miękkie niż świeże.

Szparagi zawierają związki siarki, które podczas trawienia mogą rozkładać się do substancji o wyraźnym zapachu. Nie każdy go zauważa — różnice wynikają zarówno z wytwarzania tych związków, jak i z wrażliwości węchu.