czerwona papryka

Ułóż ją na blasze i piecz w 220°C przez około 20–30 minut, obracając, aż skórka mocno się przypiecze. Gorącą paprykę włóż do przykrytej miski na 10 minut; para poluzuje skórkę.

Trzymaj ją nieumytą w szufladzie na warzywa w lodówce, najlepiej luźno w papierowej torbie. Pokrojoną paprykę zamknij w szczelnym pojemniku i zużyj w ciągu kilku dni.

Tak: usuń gniazdo nasienne, pokrój paprykę w paski lub kostkę i zamroź w szczelnym opakowaniu. Po rozmrożeniu będzie miękka, więc najlepiej dodać ją do zupy, sosu lub potrawy duszonej.

Pasuje do pomidorów, cebuli, czosnku, fasoli i ryżu. Dodaj ją do leczo, szakszuki, ratatouille albo farszu do papryki; pieczona dobrze sprawdza się też w pastach i sałatkach.

W daniu pieczonym lub duszonym użyj żółtej albo pomarańczowej papryki słodkiej. Do surowej sałatki możesz dodać rzodkiewkę lub chrupiący ogórek, ale smak będzie mniej słodki.

Czerwona papryka jest zwykle duża, mięsista i łagodna, a chili ma znacznie ostrzejszy smak i używa się go w mniejszej ilości. Nie zastępuj jej chili w tej samej proporcji, bo potrawa może stać się bardzo pikantna.

Wybieraj sztuki jędrne, ciężkie jak na swój rozmiar, z gładką, napiętą skórką i zieloną, świeżą szypułką. Unikaj miękkich wgłębień, pomarszczonej powierzchni i wilgotnych plam.

Surowa papryka jest twarda i chrupiąca, więc małemu dziecku podawaj ją dopiero w miękkiej postaci, na przykład upieczoną i pokrojoną na małe kawałki. Zawsze dopasuj kształt i wielkość kawałków do umiejętności gryzienia dziecka.