Paprika

Halveer de paprika en verwijder de zaadlijsten. Leg de helften met de schil omhoog en rooster ze op 220 °C ongeveer 20–25 minuten, tot de schil zwartgeblakerd is; laat ze afgedekt afkoelen en trek de schil eraf.

Ja. Was de paprika, snijd de steel en zaadlijsten weg en eet hem in repen of blokjes, bijvoorbeeld met hummus of in een salade.

Bewaar paprika ongewassen in de groentelade van de koelkast; zo blijft hij doorgaans ongeveer een week goed. Snijd je hem aan, bewaar de rest dan afgesloten en gebruik die binnen enkele dagen.

Rauwe paprika past bij komkommer, tomaat en feta; gebakken paprika combineert goed met ui, knoflook en courgette. Je komt hem onder meer tegen in ratatouille, shakshuka en gevulde paprika.

Snijd het kapje eraf en haal de zaadlijsten weg. Vul de paprika met bijvoorbeeld gekookte rijst, gehakt of linzen en tomaat, zet het kapje erop en bak ongeveer 30–40 minuten op 190 °C, tot de paprika zacht is.

Een rode paprika is rijper dan een groene en smaakt meestal zoeter; groene paprika is steviger en wat bitterder. Per 100 g bevat rode paprika 29 kcal en groene paprika 22 kcal.

Nee, paprika heeft doorgaans een milde, zoete smaak. Spaanse peper is wel pittig; die is een andere soort peper en niet hetzelfde als paprika.

Ja. Snijd de paprika in repen of blokjes en vries ze in een afgesloten zak of bak in; blancheren is niet nodig. Na ontdooien is de structuur zachter, dus gebruik de stukken liever in roerbakgerechten, sauzen of soep.