Buttercup-pompoen

Halveer de pompoen en schep de zaden eruit. Leg de helften met het snijvlak naar beneden op een bakplaat en rooster ze ongeveer 40–50 minuten op 200 °C, tot het vruchtvlees zacht is; snijd de schil eraf of lepel het vruchtvlees eruit.

De schil is eetbaar, maar blijft na het garen vaak steviger dan die van bijvoorbeeld hokkaido. Voor soep of puree kun je de pompoen na het roosteren eenvoudig uitlepelen; snijd de schil weg als je blokjes wilt die helemaal zacht worden.

Bewaar een gave, ongesneden pompoen op een koele, droge en goed geventileerde plek, niet in een vochtige koelkast. Leg aangesneden stukken afgedekt in de koelkast en gebruik ze binnen enkele dagen.

De zoete, nootachtige smaak past goed bij salie, tijm, knoflook, zwarte peper en een beetje boter of olijfolie. Serveer geroosterde parten bij linzen of granen, of pureer het vruchtvlees met bouillon tot soep.

Buttercup-pompoen is meestal ronder en compacter, met stevig, zoet vruchtvlees; flespompoen heeft de herkenbare langwerpige hals en is makkelijker in gelijkmatige blokjes te snijden. Per 100 g bevat buttercup-pompoen 75 kcal en flespompoen 45 kcal.

Kies er een die zwaar aanvoelt voor zijn formaat, een stevige, matte schil heeft en geen zachte plekken of scheuren vertoont. Een kort, droog steeltje is een goed teken; een pompoen zonder steeltje kan sneller bederven.

De schil kan hard zijn: zet de pompoen stabiel op een snijplank en gebruik een groot, scherp mes. Snijd eerst een stukje van de onderkant zodat hij niet wiebelt, halveer hem daarna en verwijder de zaden met een lepel.

Ja, het stevige, zoete vruchtvlees geeft een volle soep. Rooster de helften eerst op 200 °C tot ze zacht zijn, schep het vruchtvlees eruit en pureer het met warme bouillon; gember of salie past er goed bij.