Kefir

Mleko fermentuje z udziałem bakterii i drożdży, tradycyjnie dzięki ziarnom kefirowym. W domu dodaj ziarna do mleka, przykryj naczynie i pozostaw w temperaturze pokojowej na około dobę, aż napój zgęstnieje; potem odcedź ziarna.

Trzymaj go w lodówce, szczelnie zamknięty, i nalewaj czystą szklanką, by nie wprowadzać do opakowania okruchów ani resztek jedzenia. Jeśli pojawi się pleśń, nietypowy kolor lub zapach inny niż kwaśny, wyrzuć kefir.

Można dodawać go do ciepłych potraw, ale nie gotuj go gwałtownie: pod wpływem wysokiej temperatury może się zwarzyć. Do zupy wmieszaj kefir na końcu, po zdjęciu garnka z ognia.

Sprawdza się w chłodniku, koktajlu z owocami oraz jako składnik ciasta na placki i naleśniki. Kwaśny smak dobrze łączy się z koperkiem, szczypiorkiem, ogórkiem i czosnkiem.

W plackach i naleśnikach użyj maślanki albo jogurtu naturalnego rozrzedzonego mlekiem, aż będzie miał konsystencję kefiru. Do chłodnika lepiej sprawdzi się maślanka lub jogurt, bo zachowują kremową konsystencję.

Oba napoje powstają w wyniku fermentacji mleka, ale kefir zawdzięcza swój charakterystyczny smak i lekko musującą konsystencję także drożdżom. Jogurt zwykle jest gęstszy i ma bardziej jednolitą, kremową strukturę.

Niewielka ilość serwatki na powierzchni jest naturalna — wystarczy zamieszać kefir przed nalaniem. Niepokoić powinny pleśń, zmiana koloru albo zapach wyraźnie różniący się od typowego, kwaśnego aromatu.

Tak, zmiksuj go z bananem, jagodami lub truskawkami; gęsty kefir daje kremowy koktajl bez potrzeby dodawania mleka. Jeśli używasz kwaśnych owoców, najpierw zmiksuj je z kefirem i wypij od razu.