Gerookte kweekzalm

Serveer de zalm koud op roggebrood of toast met citroen, dille en een lepel crème fraîche. Haal hem pas vlak voor het eten uit de koelkast; zo blijven de plakken stevig.

Ja, maar verwarm hem kort en zacht: roer de zalm op het laatst door pasta, risotto of roerei, zodat hij alleen warm wordt. Lang bakken maakt de dunne plakken droog en extra zoutig.

Bewaar de geopende zalm goed afgedekt in de koelkast en eet hem binnen twee dagen op, of volg de kortere termijn op de verpakking. Gooi hem weg als hij zuur ruikt, slijmerig aanvoelt of verkleurd is.

Dat kan; vries de zalm zo vers mogelijk luchtdicht in, liefst in porties, en gebruik hem binnen ongeveer twee maanden voor de beste kwaliteit. Laat hem langzaam in de koelkast ontdooien en eet hem daarna dezelfde dag.

De zoute, rokerige smaak past goed bij aardappel, ei, komkommer, avocado, mierikswortel en frisse kruiden. Gebruik weinig extra zout in een salade of quiche: de zalm brengt zelf al flink wat hartigheid mee.

Wilde gerookte zalm bevat per 100 g 121 kcal en 2,91 g vet, tegenover 188 kcal en 11 g vet in gerookte kweekzalm. De smaak en stevigheid verschillen ook door het soort zalm en de rook- en bereidingswijze.

Koudgerookte zalm is niet door en door verhit en blijft daardoor zacht en bijna rauw van structuur; warmgerookte zalm is wel gaar. Kijk op de verpakking welke soort je hebt, vooral als je de zalm liever volledig verhit eet.

Een portie van ongeveer 50 g, zo’n twee à drie dunne plakken, is genoeg voor een boterham of als onderdeel van een salade. Dat levert 11 g eiwit.