Κρέας αρκούδας

Επειδή μπορεί να μεταφέρει παράσιτα, μην το δοκιμάζεις ωμό ή μισοψημένο. Μαγείρεψέ το μέχρι το κέντρο του να φτάσει τους 71 °C· για κομμάτια που σιγομαγειρεύονται, άφησέ τα να μαλακώσουν καλά.

Κόψε το σε κύβους και σιγόβρασέ το για αρκετές ώρες σε κατσαρόλα με ζωμό, κρεμμύδι και μυρωδικά, μέχρι να χωρίζεται εύκολα με πιρούνι. Το αργό μαγείρεμα ταιριάζει ιδιαίτερα στα σκληρά κομμάτια.

Μπαίνει σε στιφάδο, σούπες και πιάτα κατσαρόλας, συχνά μαζί με πατάτες, ρίζες λαχανικών και πιπεριά. Μπορεί επίσης να γίνει κιμάς για κεφτέδες ή μπιφτέκια, αρκεί να ψηθεί μέχρι μέσα.

Ταιριάζει με έντονες γεύσεις όπως το σκόρδο, το κρεμμύδι, το πιπέρι, τα μανιτάρια και τα μούρα, καθώς και με πατάτες ή πολέντα. Μια όξινη μαρινάδα με ξίδι ή κρασί βοηθά να ισορροπήσει η πλούσια γεύση του.

Βάλ’ το στο ψυγείο αμέσως, σε κλειστό δοχείο, και μαγείρεψέ το μέσα σε λίγες ημέρες. Για μεγαλύτερη διατήρηση, τύλιξέ το καλά και κατάψυξέ το· ξεπάγωσέ το στο ψυγείο, όχι στον πάγκο.

Για στιφάδο ή μαγειρευτό, το αγριογούρουνο είναι πρακτικό υποκατάστατο με παρόμοια γήινη γεύση. Το ελάφι ή το μοσχάρι μπορούν επίσης να μπουν σε κατσαρόλα, αλλά έχουν διαφορετική λιπαρότητα και θέλουν προσαρμογή στον χρόνο μαγειρέματος.

Ανά 100 g, το κρέας αρκούδας έχει 128 kcal και 4 g λίπους, ενώ το αγριογούρουνο 122 kcal και 3,33 g λίπους. Και τα δύο είναι πλούσια σε πρωτεΐνη και ταιριάζουν σε μαγειρευτά, αλλά η γεύση του κρέατος αρκούδας είναι συχνά πιο έντονη.

Μια μερίδα 100 g παρέχει 22 g πρωτεΐνης. Συνήθως τρώγεται ως κύριο κρέας σε στιφάδο ή ψητό και όχι ως μικρή γαρνιτούρα.