برگ چغندر

ساقه‌ها را جدا کنید و خردشده ۵ تا ۷ دقیقه در تابه با کمی آب یا روغن بپزید؛ برگ‌ها را در ۲ تا ۳ دقیقهٔ پایانی اضافه کنید تا فقط نرم و جمع شوند.

بله؛ برگ‌های جوان را پس از شستن و خشک‌کردن، خرد کنید و در سالاد بریزید. ساقه‌های ضخیم خام سفت‌ترند و معمولاً پخته خوش‌خوراک‌تر می‌شوند.

برگ‌ها را در آب سرد چند بار تکان دهید تا خاک از چین‌ها و کنار رگبرگ‌ها جدا شود، سپس کاملاً خشک کنید. در دستمال یا حولهٔ کاغذیِ خشک، داخل ظرف دربسته در یخچال بگذارید و پیش از مصرف بشویید.

برگ و ساقهٔ خردشده را در آش، کوکو سبزی، خوراک سبزیجات یا املت بریزید. برای خوراکی ساده، ساقه را زودتر تفت دهید و برگ را آخر کار با سیر و کمی آب‌لیمو اضافه کنید.

برگ چغندر معمولاً رگبرگ و ساقهٔ گوشتی‌تری دارد و پخت ساقه‌اش زمان بیشتری می‌خواهد؛ اسفناج زودتر می‌پزد و برگ لطیف‌تری دارد. برای جایگزینی اسفناج در آش یا املت، ساقهٔ برگ چغندر را جداگانه کمی بپزید.

اسفناج جایگزین مناسبی در آش، کوکو و خوراک‌های تفت‌داده است؛ چون زودتر نرم می‌شود، آن را نزدیک پایان پخت اضافه کنید. اگر دستور به ساقهٔ ترد نیاز دارد، کرفس خردشده را جداگانه بپزید.

نه؛ برگ چغندر بخش برگیِ گیاه است و چغندر معمولاً به ریشهٔ گرد یا کشیدهٔ آن گفته می‌شود. برگ و ساقه برای آش و تفت‌دادن مناسب‌اند، اما ریشه بیشتر پخته، کبابی یا ترشی می‌شود.

برای کنار غذا، یک مشت بزرگ برگ خام برای هر نفر نقطهٔ شروع خوبی است؛ برگ‌ها هنگام پخت حجم زیادی از دست می‌دهند. اگر آن را مادهٔ اصلی آش یا خوراک می‌کنید، مقدار بیشتری در نظر بگیرید.