Zupa wołowa

Zalej mięso zimną wodą, powoli doprowadź do wrzenia i zbierz szumowiny. Gotuj na minimalnym ogniu bez przykrycia przez około 2–3 godziny; gwałtowne bulgotanie zmętnia wywar.

Dobry, wyrazisty wywar uzyskasz z mostka, pręgi lub szpondra, najlepiej z kością. Mięso z kością daje więcej smaku, a pręga po długim gotowaniu staje się miękka i kleista.

Po ugotowaniu szybko ją schłodź, przełóż do szczelnego pojemnika i wstaw do lodówki; zjedz w ciągu 3–4 dni. Możesz też zamrozić porcje na około 2–3 miesiące.

Podawaj ją z makaronem, kluskami, kaszą jęczmienną albo ziemniakami. Do talerza pasują też natka pietruszki i świeżo mielony pieprz.

Bulion wołowy to przede wszystkim płynny wywar, a zupa wołowa jest daniem do podania, często z mięsem, warzywami lub dodatkiem skrobiowym. Bulion ma 12 kcal na 100 g, a zupa wołowa 71 kcal.

Tak. Najlepiej zamrażać ją bez makaronu i ziemniaków, które po rozmrożeniu mogą stać się miękkie; dodaj je świeżo po podgrzaniu. Zostaw trochę miejsca w pojemniku, bo płyn zwiększa objętość podczas zamarzania.

Najłatwiej schłodzić ją w lodówce: tłuszcz stężeje na powierzchni i zdejmiesz go łyżką. Jeśli podajesz zupę od razu, zbierz tłuste oczka szeroką łyżką.

Nie całkiem. Gotuj ją na bardzo małym ogniu z lekko uchyloną pokrywką albo bez niej, żeby wywar tylko delikatnie „mrugał”; dzięki temu łatwiej zachować klarowność i kontrolować jego ilość.