Ser kozi

Dojrzewający jest twardszy, bardziej zwarty i zwykle wyrazistszy w smaku; świeży jest miękki, wilgotny i łagodniejszy. Dojrzewający łatwiej zetrzesz lub pokruszysz, a świeży dobrze rozsmarowuje się na pieczywie.

Owiń go w papier do serów albo pergamin, włóż do szczelnego pojemnika i trzymaj w lodówce. Przed podaniem wyjmij go na około 20–30 minut, żeby nabrał aromatu.

Tak, ale po podgrzaniu zwykle nie staje się tak kremowy jak ser świeży. Pokrusz go na tartę, pizzę lub zapiekane warzywa i dodaj pod koniec pieczenia, żeby nie wysechł.

Dobrze łączy się z burakami, gruszką, orzechami włoskimi i miodem. Podaj go na desce serów albo pokrusz do sałatki z pieczonymi burakami.

Do sałatki lub na deskę serów wybierz ser owczy o zwartej konsystencji, na przykład pecorino. Jeśli przepis wymaga sera do starcia, sprawdzi się też twardy ser kozi; świeży ser kozi będzie znacznie miększy i wilgotniejszy.

Wiele skórki dojrzewających serów kozi jest jadalnych, ale zależy to od sposobu ich wytwarzania. Jeśli skórka jest twarda, woskowa albo pokryta opakowaniem, którego nie da się łatwo oddzielić, usuń ją.

Użyj ostrego noża i krój ser, gdy jest chłodny, ale nie całkiem twardy; bardzo twardy kawałek możesz zostawić na kilka minut w temperaturze pokojowej. Do deski serów pokrój go w cienkie kawałki lub pokrusz.