Maniok

Obierz go grubo, odetnij zdrewniałe końce i usuń twardy włóknisty rdzeń. Pokrój na kawałki i gotuj w dużej ilości wody do miękkości; wodę wylej. Manioku nie jedz na surowo — zawiera związki, które mogą uwalniać cyjanowodór.

Kawałki wielkości kilku centymetrów gotuj zwykle około 20–30 minut, aż widelec łatwo w nie wchodzi. Po ugotowaniu odlej wodę i wyjmij twardy rdzeń, jeśli pozostał.

Nieobrany korzeń trzymaj w chłodnym, suchym i przewiewnym miejscu i zużyj w ciągu kilku dni. Obrany maniok włóż do lodówki zanurzony w zimnej wodzie i ugotuj najpóźniej następnego dnia; ugotowany przechowuj szczelnie zamknięty w lodówce.

Ugotowany maniok podawaj zamiast ziemniaków, na przykład z sosem, mięsem lub warzywami; możesz też rozgnieść go na purée albo usmażyć ugotowane kawałki. W kuchniach Ameryki Łacińskiej robi się z niego między innymi placki i pieczywo.

Nie całkiem: tapioka to skrobia otrzymywana z korzenia manioku, sprzedawana między innymi jako mąka lub perełki. Maniok je się jako ugotowany korzeń, a tapiokę wykorzystuje do zagęszczania i deserów.

W daniu, w którym maniok podaje się w kawałkach, najłatwiej zastąpić go ziemniakiem albo batatem; oba ugotują się do miękkości, choć będą miały inną teksturę i smak. Do zagęszczania sosu zamiast manioku użyj tapioki, jeśli przepis wymaga skrobi.

Tak. Maniok ma 30 g węglowodanów na 100 g, a ziemniak 17,5 g.