Kuru elma

Elmaları yıkayıp çekirdeklerini çıkar ve kabuklarını soymadan 3–5 mm kalınlığında dilimle. Kararmayı azaltmak için dilimleri limonlu suda kısa süre bekletip kuruladıktan sonra tel ızgarada 60–70 °C’de, kuruyup esnekleşene kadar birkaç saat tut; fırının kapağını aralık bırakmak nemin çıkmasına yardımcı olur.

Tamamen soğuduktan sonra hava almayan bir kavanoza ya da kaba koy; serin, kuru ve karanlık bir yerde sakla. Kavanozda buğu görürsen elmalar yeterince kurumamıştır: yeniden fırında kurut, yoksa küflenebilir.

Yulaf lapası, komposto veya kek hamurunda kullanacaksan kuru elmayı küçük doğra ve sıcak suya 10–15 dakika yatır; süzüp tarifine ekle. Islatma suyunu kompostoya katabilir, fakat hamurun fazla sulanmaması için meyveyi iyice süz.

Yulaf lapasına, müsliye ve kuruyemiş karışımlarına doğrudan ekleyebilirsin. Küçük doğranmış kuru elma, tarçınla birlikte kek ve çöreklerde; kuru üzümle beraber bazı pilav ve dolma içlerinde de kullanılır.

Dilimleri birbirine yapışıp ıslak görünmeyen, küf kokusu olmayan bir ürün seç. İçindekiler kısmında yalnızca elma yazması, ilave şeker veya koruyucu istemiyorsan işini kolaylaştırır.

Komposto ve kekte kuru armut benzer şekilde iş görür; kuru kayısı daha tatlı ve belirgin aromalıdır, bu yüzden miktarını azaltabilirsin. Tarif taze elma istiyorsa kuru meyveyi doğrudan aynı miktarda kullanma; önce yumuşatıp sıvı miktarını da tarifin kıvamına göre düzenle.

Kuru elmanın suyu azaldığı için tadı daha yoğun, dokusu daha çiğnenebilirdir; taze elma ise sululuk ve gevreklik katar. Bu yüzden kuru elma atıştırmalık ve hamur işlerinde, taze elma ise salata ve meyve tabaklarında daha uygundur.