Kaas

Voor op brood is één of twee plakken een praktische portie; als onderdeel van een kaasplankje volstaat vaak een stukje van ongeveer 30 g. Per 100 g bevat kaas 334 kcal.

Rasp of snijd de kaas dun en leg hem tussen de boterhammen, zodat hij gelijkmatig smelt. Bak de tosti op matig vuur ongeveer 3–4 minuten per kant; te hoog vuur maakt het brood donker voordat de kaas zacht is.

Wikkel kaas in kaaspapier of bakpapier en leg hem in een afgesloten doos in de koelkast. Bewaar hem niet strak in plasticfolie: daarin kan vocht opgesloten raken en wordt de korst sneller plakkerig.

Voor een klassieke fondue werken goed smeltende kazen zoals Gruyère en Emmentaler; rasp ze en roer ze geleidelijk door warme witte wijn. Meng een beetje maïzena met wijn of citroensap om de fondue glad te houden en schiften te helpen voorkomen.

Voor een vergelijkbare smeuïge laag kun je verse kaas gebruiken; die bevat per 100 g 330 kcal en 26 g eiwit. Hij smelt anders dan een gerijpte kaas en heeft een mildere smaak.

Kaas bevat van nature meestal weinig lactose, vooral wanneer hij lang gerijpt is: bacteriën breken tijdens het rijpen een groot deel ervan af. Verse kaas bevat doorgaans meer lactose dan harde, gerijpte kaas.

Bij onder meer Emmentaler maken bacteriën tijdens de rijping koolzuurgas; dat gas vormt de kenmerkende gaten. De grootte en verdeling hangen samen met de rijping en de omstandigheden waarin de kaas wordt gemaakt.

Dat hangt af van de korst: een natuurlijke korst of een eetbare witte schimmelkorst hoort vaak bij de kaas, maar was of plastic coating niet. Snijd een niet-eetbare buitenlaag weg; twijfel je over een korst, kijk dan naar de aanduiding op de verpakking.