Antilopevlees

Het is mager wild met een volle, licht wildachtige smaak; de smaak is doorgaans milder dan die van sterk wild zoals hert. Door het lage vetgehalte kan het snel droog worden.

Dep het vlees droog en bak een niet te dikke biefstuk kort in een gloeiend hete pan met olie: ongeveer 2 minuten per kant voor rosé. Laat het daarna 5 minuten rusten en snijd het dwars op de draad.

Dat hoeft niet, maar een marinade met olie, jeneverbessen, tijm en een scheutje rode wijn past goed bij de wildsmaak. Marineer het enkele uren afgedekt in de koelkast en dep het vlees droog voordat je het bakt.

Biefstuk en rugfilet blijven sappiger als je ze rosé serveert; gebruik een kernthermometer en haal ze rond 55–60 °C van het vuur, waarna ze tijdens het rusten iets doorgaren. Gaar gehakt of vlees dat langzaam is gestoofd wel helemaal door.

Serveer het met paddenstoelen, knolselderijpuree of geroosterde wortelgroenten. Een saus met rode wijn, wildfond of jeneverbessen sluit goed aan bij de smaak.

Bewaar het afgedekt in het koudste deel van de koelkast en bereid het binnen een paar dagen. Vries het in porties luchtdicht in; laat het voor gebruik langzaam ontdooien in de koelkast.

Beide zijn mager wild, maar hertenvlees smaakt vaak uitgesprokener; antilope is meestal milder en kan door zijn geringe vetgehalte sneller uitdrogen. Hertenvlees bevat 23 g eiwit per 100 g, tegenover 22 g in antilopevlees.

Ja, antilopevlees bevat weinig vet: 2 g per 100 g. Daardoor is kort bakken op hoge temperatuur een betere keuze voor biefstuk dan lang bakken.