Shallot

Maliit na bombilya ito ng halamang kauri ng sibuyas, pero madalas tumutubo nang magkakadikit ang ilang bombilya sa iisang kumpol. Mas banayad at bahagyang matamis ang lasa nito, kaya bagay itong hiwain nang pino para sa dressing at sawsawan.

Putulin muna ang dulo sa may tangkay, balatan, saka hatiin nang pahaba bago hiwain nang pino. Gumamit ng matalim na kutsilyo at palamigin muna ang shallot nang ilang minuto kung madaling mangilid ang luha mo.

Hatiin o hiwain ito nang manipis at igisa sa kaunting mantika sa mahinang apoy, hinahalo paminsan-minsan, hanggang lumambot at maging ginintuang-kayumanggi—karaniwang mga 5–8 minuto. Mas mabilis itong masunog kaysa sa malalaking hiwa ng sibuyas, kaya huwag iwanang walang bantay.

Pumili ng matigas at tuyong shallot na walang malambot o inaamag na bahagi. Itago ang buo nito sa malamig at tuyong lugar na may daloy ng hangin; ilagay sa saradong lalagyan sa refrigerator ang hiniwa o binalatan at gamitin sa loob ng ilang araw.

Masarap ito sa vinaigrette, butter sauce, ginisang gulay, sabaw at marinade dahil banayad ang lasa nito. Maaari ring gawing crispy fried shallot bilang pangbudbod sa pansit, kanin o salad.

Oo. Gamitin ang halos kaparehong dami ng shallot na hinihingi para sa sibuyas; mas banayad at mas matamis ang kalalabasan, kaya tikman muna bago dagdagan ng asin o iba pang pampalasa.

Puwede ang dalawa: manipis na hiwa ng hilaw na shallot ay nagbibigay ng banayad na anghang sa salad at dressing, habang ang pagluluto ay nagpapalambot at nagpapalabas ng tamis nito. Kung masyadong matapang ang hilaw na lasa, ibabad ang hiniwa sa malamig na tubig nang ilang minuto at patuluin.

Walang iisang nakatakdang serving, pero puwedeng magsimula sa isang maliit na shallot bilang pampalasa. May thiamin ito na 0.53 mg sa bawat 100 g; hindi naman ito kailangang kainin nang marami para lang magdagdag ng lasa sa putahe.