Buto ng pino

Ilagay sa tuyong kawali sa mahinang apoy at haluin nang madalas; karaniwang nagiging ginintuang-brown at mabango ito sa loob ng 2–4 minuto. Alisin agad sa kawali dahil patuloy pa itong iinit.

Durugin o i-blend ito kasama ng basil, bawang, keso, olive oil at kaunting asin para sa pesto. Para mas malinamnam, i-toast muna ang buto; idagdag ang pesto sa pasta matapos patayin ang apoy para hindi madaling kumulimlim ang basil.

Dahil maraming langis ang buto, mabilis itong mawalan ng sariwang lasa kapag naiinitan o nalalantad sa hangin. Ilagay sa lalagyang mahigpit ang takip sa refrigerator; kung matagal bago gagamitin, itago sa freezer at kumuha lamang ng kailangan.

Ibudbod ang toasted na buto sa salad, pasta, kanin o gulay na inihaw para sa malutong na tekstura. Karaniwan din itong sangkap sa pesto at sa mga palaman o putahe ng gulay na may bigas.

Puwedeng gumamit ng kasoy, almendras o walnut; i-toast muna ang mga ito para lumabas ang lasa. Mas matamis at banayad ang kasoy, samantalang mas matapang ang lasa ng walnut.

Para sa isang topping o meryenda, sapat na ang maliit na dakot na mga 20 g. Katumbas iyon ng 136 kcal, kaya madaling dumami ang nakokonsumo kung kakain ka nang direkta mula sa pakete.

Oo, may mga taong nagkakaroon ng reaksiyong alerhiya rito, kahit na iba ito sa karaniwang mani. Kung nagkaroon ka na ng reaksiyon sa buto ng pino, huwag itong kainin at mag-ingat sa pesto at iba pang pagkaing maaaring may sangkap nito.