Mani

Ikalat ang binalatang mani sa iisang sapin sa tray at ihawin sa 175 °C nang 15–20 minuto, hinahalo minsan. Ilabas kapag mapusyaw na kayumanggi at mabango; lalong titigas ang mga ito habang lumalamig.

Banlawan ang mani na nasa balat pa, takpan ng tubig at pakuluan nang 2–3 oras hanggang malambot; dagdagan ng tubig kung natutuyo ang kaserola. Mas mabilis itong lumambot kung ibabad muna nang magdamag.

Dapat itong mabango at malutong, hindi amoy luma, mamasa-masa o mapait. Itapon ang mani kapag may amag o amoy panis—huwag tikman para subukan.

Ilagay ang mani sa mahigpit na nakasarang lalagyan, sa malamig at tuyong aparador; mas tumatagal ang sariwa nitong lasa sa refrigerator. Itago ito nang hiwalay sa pagkaing may matapang na amoy dahil madaling sumipsip ng amoy ang mani.

Pangkaraniwang sahog ang mani sa kare-kare at pansit, at dinudurog din ito para sa sawsawan ng lumpia at mga inihaw. Masarap din itong idagdag sa ginisang gulay para sa malutong na tekstura.

Para sa sawsawan, puwedeng gumamit ng tahini o dinurog na kasoy; magkaiba ang lasa at lapot ng mga ito, kaya unti-unting ihalo ang tubig. Sa kare-kare, puwedeng gumamit ng mantikilya ng kasoy bilang kapalit na pampalapot.

Botanikal na legumbre ang mani, gaya ng sitaw at gisantes, dahil tumutubo ang mga buto nito sa loob ng bunga o pod. Tinatawag itong nuwes sa pang-araw-araw na usapan dahil karaniwang kinakain at ginagamit ito gaya ng mga nuwes.

Maaaring makasama ang mani na may asin, pampalasa, tsokolate o pampatamis; huwag ding magbigay ng mantikilya ng mani na may xylitol. Kung magbibigay ka ng mani, pumili ng payak at walang asin, alisin ang balat at ibigay lamang nang kaunti.