پورهٔ سیب‌زمینی

سیب‌زمینی‌ها را هم‌اندازه خرد کنید و از آب سرد و کمی نمک بپزید تا چنگال به‌آسانی در آن‌ها فرو برود؛ سپس آبکش کنید و کمی روی حرارت بگذارید تا بخار اضافی خارج شود. وقتی هنوز داغ‌اند با گوشت‌کوب دستی له کنید؛ مخلوط‌کن پوره را کش‌دار و چسبناک می‌کند.

شیر را گرم کنید و کم‌کم به سیب‌زمینی داغِ له‌شده بیفزایید؛ شیر سرد پوره را زود سرد می‌کند و ممکن است بافتش را سنگین کند. کره را هم در پایان اضافه کنید تا آب شود و پوره نرم و براق بماند.

سیب‌زمینی‌های آردی و نشاسته‌ای که بافت خشک‌تری دارند، پس از پخت راحت‌تر له می‌شوند و پورهٔ سبک‌تری می‌دهند. سیب‌زمینی‌های مومی و سفت بیشتر برای سالاد مناسب‌اند و پوره‌شان می‌تواند چسبناک شود.

باقی‌مانده را حداکثر تا ۲ ساعت در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و تا ۳ روز مصرف کنید. روی حرارت ملایم با کمی شیر گرم کنید و مرتب هم بزنید؛ اگر از مایکروویو استفاده می‌کنید، چند بار آن را هم بزنید تا همه‌جایش کاملاً داغ شود.

بله؛ پوره‌ای که کره و شیر دارد معمولاً بهتر از پورهٔ بی‌چربی یخ‌زدایی می‌شود. آن را در ظرف دربسته فریز کنید، یک شب در یخچال بگذارید تا یخ‌زدایی شود و سپس روی حرارت ملایم با کمی شیر هم بزنید.

کنار خوراک گوشت، مرغ بریان یا سبزیجات تنوری، همراه خوبی است و می‌توانید آن را پایهٔ پای چوپان هم قرار دهید. برای یک وعدهٔ ساده‌تر، روی آن قارچ تفت‌داده یا پیاز کاراملی بریزید.

پورهٔ کرفس ریشه‌ای یا گل‌کلم را می‌توانید در کنار خوراک‌ها جایگزین کنید، اما بافت و طعمشان با سیب‌زمینی فرق دارد. برای پای چوپان، پورهٔ سیب‌زمینی معمولاً رویهٔ محکم‌تری می‌سازد؛ جایگزین را غلیظ درست کنید تا آب نیندازد.