زعتر

زعتر هم نام گیاهی معطر از خانوادهٔ نعناعیان است و هم نام مخلوطی که معمولاً از زعتر خشک، سماق و کنجد درست می‌شود. ترکیب و نسبت مواد در هر نوع زعتر می‌تواند فرق کند.

زعتر را با روغن زیتون مخلوط کنید تا خمیری روان شود، روی خمیر نان بمالید و در فر داغ با دمای حدود ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید تا نان برشته شود. می‌توانید مخلوط را روی نان پخته هم بمالید و چند دقیقه گرم کنید.

آن را روی نان، تخم‌مرغ، سبزیجات کبابی یا پنیر بپاشید؛ با ماست هم چاشنی خوش‌طعمی می‌شود. زعتر با روغن زیتون برای نان‌مالی و مزه‌دارکردن مرغ یا ماهی هم کاربرد دارد.

زعتر را در ظرف دربسته، دور از نور، گرما و رطوبت نگه دارید. قاشق خیس داخل ظرف نبرید و آن را کنار اجاق نگذارید؛ زعترِ آسیاب‌شده و مخلوط معمولاً زودتر از برگ خشک عطرش را از دست می‌دهد.

برای نزدیک‌شدن به طعم مخلوط زعتر، آویشن خشک را با کمی سماق و کنجد ترکیب کنید. اگر فقط عطر گیاهی لازم دارید، آویشن به‌تنهایی جایگزین ساده‌ای است، اما مزهٔ ترش سماق و بافت کنجد را ندارد.

آویشن یک گیاه معطر است، اما زعترِ مخلوط معمولاً آویشن یا گیاهان نزدیک به آن را همراه سماق و کنجد دارد. آویشن در هر ۱۰۰ گرم ۱۰۷ کیلوکالری و ۵٫۶ گرم پروتئین دارد؛ در زعتر مخلوط، کنجد و روغن‌های طبیعی آن هم در ترکیب نقش دارند.

بله؛ زعتر مخلوط اغلب کنجد دارد و کنجد برای بعضی افراد حساسیت‌زاست. اگر به کنجد حساسیت دارید، زعترِ بدون کنجد انتخاب کنید یا ترکیباتش را بررسی کنید.