Papryczka chili

Przekrój ją wzdłuż i usuń białe błonki oraz nasiona, do których przyczepia się kapsaicyna. Jeśli chcesz złagodzić danie już po dodaniu chili, podaj je z jogurtem lub śmietaną — woda nie zmywa dobrze kapsaicyny.

Nie same nasiona, lecz przede wszystkim białe błonki wewnątrz papryczki; nasiona są ostre, bo pokrywa je kapsaicyna z tych błonek. Przy krojeniu nie dotykaj oczu, a po pracy umyj ręce i nóż.

Włóż suchą, nieumytą papryczkę do papierowej torebki i trzymaj w lodówce; zużyj, zanim zmięknie lub pojawi się na niej pleśń. Możesz też zamrozić ją w całości i ścierać zamrożoną bezpośrednio do potrawy.

Dodaj ją do curry, chili con carne, salsy, zupy z fasoli albo marynaty do tofu i mięsa. Krótkie podsmażenie pokrojonej papryczki na początku gotowania uwalnia aromat; dodana pod koniec da wyraźniejszy, świeży smak.

Użyj płatków chili albo pieprzu cayenne, zaczynając od niewielkiej szczypty — suszone przyprawy łatwo przedawkować. Jeśli zależy ci głównie na paprykowym smaku, a nie ostrości, wybierz słodką paprykę.

Tak — drobno posiekana pasuje do salsy, sałatek i kanapek. Zacznij od małego kawałka, bo ostrość świeżej papryczki może być zaskakująca; do krojenia możesz założyć rękawiczki.