Sos boloński

Po podsmażeniu mięsa i warzyw duś sos na małym ogniu pod uchyloną pokrywką przez co najmniej 1,5–2 godziny, mieszając od czasu do czasu. Jeśli za mocno gęstnieje, dolej trochę wody lub bulionu.

Dobrze sprawdza się mielona wołowina albo mieszanka wołowiny i wieprzowiny; odrobina tłustszego mięsa nadaje sosowi soczystość. Mięso najpierw porządnie zrumień, zamiast od razu dusić je w pomidorach.

Podawaj go z tagliatelle, które dobrze zatrzymuje gęsty sos, albo użyj do lasagne. Pasuje też do polenty i pieczonych ziemniaków.

Użyj drobno pokrojonych pieczarek i soczewicy albo granulatu sojowego namoczonego zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Podsmaż je z cebulą, marchewką i selerem przed dodaniem pomidorów.

Ostudź go szybko, przełóż do szczelnego pojemnika i wstaw do lodówki; zjedz w ciągu 3 dni. Możesz też zamrozić sos w porcjach i rozmrozić w lodówce przed podgrzaniem.

Tak — po nocy w lodówce smaki dobrze się łączą. Podgrzewaj go w rondlu na małym ogniu, mieszając; jeśli zgęstniał, dolej odrobinę wody.

Boloński to zwykle długo duszony sos mięsny z warzywami, a neapolitański opiera się przede wszystkim na pomidorach i często nie zawiera mięsa. Sos neapolitański ma 76 kcal na 100 g, a boloński 144 kcal.

We włoskiej tradycji ragù alla bolognese najczęściej łączy się z tagliatelle, a nie ze spaghetti; używa się go też do lasagne. Spaghetti bolognese to jednak dobrze znane danie poza Włochami.