Sól morska

Sól morska powstaje przez odparowanie wody morskiej i może mieć większe kryształki oraz śladowe ilości innych minerałów. Pod względem smaku i zastosowania często niewiele różni się od soli kuchennej; sól morska nie zawsze jest jodowana.

Tak. Do ciasta i pieczywa wybierz drobną sól morską, która łatwo rozprowadza się w cieście; grube kryształki mogą pozostać nierównomiernie rozmieszczone. Jeśli przepis podaje sól drobną, nie zastępuj jej taką samą objętością grubej.

Płatkami soli morskiej posypuj danie tuż przed podaniem, na przykład pieczone warzywa, pomidory albo stek. Kryształki pozostaną chrupiące i wyraźnie wyczujesz ich smak; do gotowania lepiej użyć drobnej soli, która szybko się rozpuszcza.

Trzymaj ją w szczelnym pojemniku, z dala od pary znad garnków i wilgotnego zlewu. Jeśli sól zbryli się, rozkrusz ją suchą łyżką.

Uzyskuje się ją przez odparowanie wody morskiej, najczęściej w płytkich basenach, gdzie słońce i wiatr stopniowo usuwają wodę. Wielkość i kształt kryształków zależą między innymi od sposobu krystalizacji i zbioru.

Nie zawsze. Sól morska może być jodowana albo nie, więc jeśli zależy ci na jodzie, wybierz produkt, na którym wyraźnie zaznaczono jodowanie.

Grube kryształki sprawdzają się do młynka oraz do posypywania focacci, pieczonych ziemniaków i warzyw przed pieczeniem. Jeśli mają rozpuścić się w potrawie, rozetrzyj je lub wsyp wcześniej, by nie zostały twarde na powierzchni.