Makaron azjatycki

Sprawdź, czy masz makaron pszenny, ryżowy czy z fasoli mung — nie gotuje się ich tak samo. Cienki makaron ryżowy często wystarczy namoczyć w gorącej wodzie przez kilka minut, a pszenny gotuj we wrzątku zgodnie z czasem na opakowaniu i odcedź, gdy jest sprężysty.

Jeśli dodajesz go do stir-fry, po odcedzeniu przepłucz go krótko zimną wodą: zatrzyma to gotowanie i ograniczy sklejanie. Do zupy zwykle przełóż go od razu do miski lub garnka, żeby nie wypłukać skrobi, która pomaga połączyć makaron z wywarem.

Ugotuj lub namocz makaron tak, by był jeszcze lekko twardy, dobrze go odcedź i wymieszaj z odrobiną oleju. Smaż krótko na mocno rozgrzanym woku, dodając sos i składniki przed makaronem; zbyt długie smażenie łatwo robi z niego miękką, sklejoną masę.

Wykorzystaj go w pad thai, zupie pho, ramenie albo stir-fry z warzywami i tofu, jajkiem lub mięsem. Cienki makaron ryżowy pasuje do sajgonek i lekkich zup, a grubszy pszenny dobrze sprawdza się w daniach smażonych.

Po ostudzeniu włóż go do szczelnego pojemnika i schowaj do lodówki; najlepiej zjedz w ciągu dwóch dni. Przed podaniem podgrzej go na patelni z odrobiną wody lub sosu, bo sam może być suchy i zbity.

Wybierz makaron ryżowy, pszenny albo jajeczny, zależnie od tego, jaki masz w domu. Makaron pszenny ma podobną ilość białka do azjatyckiego — 11,2 g wobec 12 g na 100 g — a ryżowy jest delikatniejszy i zawiera 5,95 g białka na 100 g.

Często tak, jeśli jest zrobiony z pszenicy; makaron ryżowy i makaron z fasoli mung zwykle nie zawierają glutenu. Nazwa „makaron azjatycki” nie określa składu, więc sprawdź, z jakiej mąki lub skrobi powstał.