Gratin ziemniaczany

Pokrój je na równe plasterki grubości około 2–3 mm, najlepiej mandoliną — cienkie warstwy upieką się równomiernie i łatwo zmiękną.

Nie płucz ich po pokrojeniu: skrobia na powierzchni pomaga zagęścić śmietankę i połączyć warstwy. Osusz plasterki, jeśli są mokre.

Piecz w 170–180°C przez około 60–75 minut, aż nóż łatwo przejdzie przez środek. Jeśli wierzch rumieni się zbyt szybko, przykryj naczynie folią, a pod koniec ją zdejmij.

Najlepiej upiecz go w całości, ostudź i wstaw do lodówki; następnego dnia odgrzej pod przykryciem. Surowe pokrojone ziemniaki mogą ściemnieć, a śmietanka rozwarstwić się podczas długiego przechowywania.

Po ostudzeniu przełóż go do szczelnego pojemnika i schowaj do lodówki na 3–4 dni. Odgrzewaj porcje w piekarniku w 180°C, pod przykryciem, aż będą gorące także w środku.

Dobrze pasuje do pieczonego kurczaka, wołowiny lub ryby, a także do prostej sałaty z kwaśnym winegretem, który równoważy kremowy smak ziemniaków.

Gratin zwykle układa się z cienkich plasterków ziemniaków zalanych śmietanką lub mlekiem, często z czosnkiem i serem. Zapiekanka ziemniaczana częściej zawiera dodatki takie jak mięso, cebula czy warzywa, a skład i sposób przygotowania mogą być bardziej różnorodne.

Tak, ale danie będzie mniej kremowe i sos może pozostać rzadszy. Zagęść mleko odrobiną mąki lub zrób mieszankę mleka ze śmietanką; czosnek i gałka muszkatołowa nadal dobrze pasują.