Suikermaïskorrels

Het zijn de losse korrels van suikermaïs. Gedroogde korrels zijn hard en geconcentreerder dan verse of gekookte suikermaïs; je gebruikt ze niet één-op-één alsof het blikmaïs is.

Week ze een nacht in ruim water en giet ze af. Kook ze daarna in vers water zacht; dat kan één tot twee uur duren, dus proef af en toe of ze gaar zijn.

Bij gedroogde korrels is weken handig: ze nemen water op en koken gelijkmatiger. Sla je het weken over, reken dan op een langere kooktijd en controleer regelmatig of er genoeg water in de pan zit.

Gekookte korrels passen in soep, stoofschotels en bonengerechten. Voor een stevige maïssoep kun je ze meekoken met ui, bouillon en aardappel en een deel van de soep pureren.

Voor een gerecht waarin de korrels heel blijven, kun je gekookte maïskorrels uit blik of diepvries nemen; die zijn al zacht en hoeven alleen opgewarmd te worden. Gebruik ongeveer dezelfde hoeveelheid en houd rekening met een kortere bereiding.

Bewaar gedroogde korrels afgesloten, koel en droog, zodat er geen vocht bij komt. Gekookte korrels kun je afgedekt in de koelkast bewaren en binnen enkele dagen gebruiken.

Gedroogde korrels zijn te hard om zo te eten. Kook ze eerst gaar of maal ze tot maïsmeel; rauwe verse suikermaïs is wel eetbaar, maar dat is een ander product.