Witte rijst

Reken als bijgerecht op ongeveer 60–75 g ongekookte rijst per persoon; dat wordt na het koken grofweg 150–200 g. Als hoofdgerecht, bijvoorbeeld in een rijstkom, neem je wat meer.

Spoel de rijst tot het spoelwater bijna helder is. Kook met ongeveer anderhalf keer zoveel water als rijst, met het deksel op de pan, 10–12 minuten zachtjes; laat daarna nog 10 minuten staan en maak los met een vork.

Meestal wel: door de rijst een paar keer in koud water om te spoelen, verwijder je los zetmeel en plakt hij minder. Voor risotto of rijstepap spoel je de rijst juist niet, omdat het zetmeel voor de romige structuur zorgt.

Koel restjes snel af, zet ze binnen twee uur afgedekt in de koelkast en eet ze binnen één dag op. Verhit de rijst maar één keer opnieuw, tot hij overal stomend heet is.

Witte rijst past goed bij curry, roerbakgroenten, tofu, vis en stoofgerechten; je kunt er ook nasi goreng van maken. Koude rijst van de vorige dag bakt daarvoor vaak beter dan versgekookte rijst.

Plakkerige witte rijst kleeft sterk samen en is geschikt om met de hand te eten of als compacte portie te serveren; gewone witte rijst blijft na het koken losser. De namen verwijzen naar de structuur, niet naar gluten: rijst bevat van nature geen gluten.

Ja. Witte langkornerijst blijft meestal losser en heeft vaak iets minder kooktijd nodig; volg de verhouding en kooktijd op de verpakking en proef tegen het einde. Voor sushi of rijstepap is een kortere, kleveriger rijstsoort geschikter.

Bij het polijsten worden de buitenste zemellaag en de kiem van de rijstkorrel verwijderd. Daardoor is witte rijst lichter en kookt hij doorgaans sneller dan zilvervliesrijst.