maïskolf

Haal de bladeren en draden eraf en kook de kolf in ruim water. Verse suikermaïs is meestal in 5–8 minuten gaar; prik met een vork in een korrel om te voelen of hij zacht is.

Gril de gepelde kolf boven matig hete kolen en draai hem regelmatig, ongeveer 10–15 minuten, tot de korrels hier en daar donker kleuren. Bestrijk hem daarna met boter of olie en strooi er zout over.

Kies een kolf met stevig aansluitende, frisgroene bladeren en volle, gladde korrels die bij lichte druk sap afgeven. Droge bruine draden en ingezakte korrels wijzen erop dat de maïs al langer ligt.

Bewaar ongepelde maïskolven in de koelkast, liefst in een papieren zak, en eet ze binnen een paar dagen; de suikers worden na het oogsten geleidelijk minder zoet. Gekookte korrels kun je afgekoeld in een afgesloten bakje enkele dagen koelen of invriezen.

Maïskolf past bij gegrilde groenten, kip, vis en bonen. Serveer hem met boter en zout, of geef hem een Mexicaans tintje met limoen, chilipoeder en verkruimelde kaas.

Ja, de korrels van jonge suikermaïs kun je rauw van de kolf eten; ze zijn knapperig en zoet. Oudere of zetmeelrijkere maïs is meestal lekkerder gekookt of geroosterd.

Een maïskolf is de hele aar met de korrels eraan; ‘maïs’ kan ook losse korrels betekenen. Losse maïs bevat 88 kcal per 100 g, terwijl bereide maïskolf 106 kcal per 100 g bevat.

Geef een hond hooguit enkele losse, ongekruide maïskorrels als hapje, niet de kolf zelf. De kolf is niet goed verteerbaar en kan vast komen te zitten in het spijsverteringskanaal.