Asperge

Schil ze met een dunschiller vanaf vlak onder het kopje naar beneden en snijd het houtige uiteinde af. Kook ze zachtjes in gezouten water in ongeveer 8–12 minuten gaar; dunne asperges zijn eerder klaar. Ze zijn gaar als een mespunt er makkelijk in glijdt.

Breek of snijd het droge uiteinde af; schillen is meestal niet nodig. Rooster ze met een beetje olie 10–15 minuten op 200 °C, of gril ze enkele minuten per kant, tot ze beetgaar zijn.

Kies stevige stengels met gesloten kopjes en een fris, niet uitgedroogd snijvlak. Verse asperges voelen vaak wat vochtig aan en kunnen licht piepen als je ze tegen elkaar wrijft.

Wikkel witte asperges in een vochtige theedoek en leg ze in de koelkast; gebruik ze liefst binnen enkele dagen. Groene asperges kun je rechtop in een klein laagje water in de koelkast bewaren, met een los zakje over de kopjes.

Een klassieke combinatie is met gekookte ham, ei, krieltjes en botersaus of hollandaisesaus. Ook gerookte zalm of een vinaigrette past goed bij de zachte smaak.

Ja, vooral jonge groene asperges zijn rauw lekker: schaaf ze met een dunschiller in dunne linten en meng ze door een salade. Witte asperges zijn rauw steviger en vezeliger, en smaken meestal beter gekookt.

Witte asperges groeien onder de grond en blijven daardoor bleek; groene groeien in het licht en maken bladgroen aan. Witte asperges zijn doorgaans milder en moeten worden geschild, terwijl groene vaak zonder schillen kunnen worden bereid.

Reken voor een hoofdgerecht op ongeveer 300–400 g ongeschilde witte asperges per persoon, omdat je schillen en uiteinden verwijdert. Als bijgerecht is 200–250 g meestal genoeg.