ناگت مرغ

ناگت‌های یخ‌زده را بدون یخ‌زدایی، در یک لایه بچینید و در دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۰ تا ۱۲ دقیقه بپزید؛ نیمهٔ زمان برگردانید. چون اندازه و ضخامت ناگت‌ها فرق می‌کند، وسط یکی را ببُرید و مطمئن شوید کاملاً داغ شده است.

فر را از قبل روی ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید و ناگت‌ها را روی سینیِ پوشیده از کاغذ روغنی، با فاصله بچینید. حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید و یک‌بار برگردانید؛ برای تردشدن، آن‌ها را روی توریِ فر بگذارید.

معمولاً نه؛ ناگت یخ‌زده را مستقیم در فر یا سرخ‌کن بدون روغن بپزید تا روکش خمیر نشود و مرغ مدت زیادی در دمای اتاق نماند. زمان پخت را متناسب با روش پخت و اندازهٔ ناگت تنظیم کنید و مغز آن را کاملاً داغ کنید.

باقی‌مانده را حداکثر تا دو ساعت پس از پخت در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید. برای گرم‌کردن دوباره، فر یا سرخ‌کن بدون روغن کمک می‌کند روکش آن از حالت نرم و خیس دربیاید.

کنار ناگت، سالاد کلم، سبزیجات تنوری یا سیب‌زمینی تنوری بگذارید و سس را جدا سرو کنید تا روکش ترد بماند. برای ساندویچ، ناگت را با کاهو و گوجه در نان بگذارید؛ خردشده‌اش هم برای سالاد سزار مناسب است.

برای بافتی شبیه، تکه‌های مرغ سوخاری یا تندرز مرغ را به کار ببرید؛ تندرزها معمولاً نوارهای بلندتر و گوشتی‌تری دارند. اگر گزینهٔ بدون گوشت می‌خواهید، ناگت ماهی جایگزین نزدیک دیگری است، اما طعم و زمان پختش یکسان نیست.

ناگت معمولاً از مرغ چرخ‌شده یا خردشده و شکل‌داده‌شده درست می‌شود؛ تندرز بیشتر از تکه‌های بلند و یکپارچهٔ مرغ تهیه می‌شود. به همین دلیل، بافت تندرز رشته‌ای‌تر است و ممکن است برای پخت کامل به زمان متفاوتی نیاز داشته باشد.

مرغ خام یا نیم‌پز را نچشید و پس از تماس با آن دست‌ها و سطح کار را بشویید. اگر ناگت از مرغ خام تهیه شده، مرکز آن باید به ۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد برسد؛ ناگت‌های آمادهٔ یخ‌زده را هم تا داغ‌شدن کامل مغزپخت کنید.