سالچیچون

سالچیچون نوعی سوسیس خشک و تخمیرشدهٔ اسپانیایی است که معمولاً از گوشت و چربی خوک، نمک و فلفل سیاه درست می‌شود. آن را در پوسته می‌پیچند و می‌گذارند خشک و رسیده شود؛ برای خوردن معمولاً فقط کافی است نازک برش بزنید.

پوسته را، اگر سفت یا غیرخوراکی است، جدا کنید و سالچیچون را با چاقوی تیز به برش‌های نازک ببرید. آن را کمی پیش از سرو از یخچال بیرون بیاورید تا عطر و بافتش بهتر حس شود.

باقی‌مانده را محکم در کاغذ روغنی یا کاغذ مخصوص مواد غذایی بپیچید و در یخچال بگذارید؛ پیچیدن در پلاستیکِ کاملاً چسبیده می‌تواند سطح برش را مرطوب کند. برش‌های آماده را در ظرف دربسته نگه دارید و اگر بوی نامعمول یا کپک غیرعادی دیدید، آن را دور بریزید.

برش‌های نازک آن را با نان، پنیرهای ملایم، زیتون و فلفل کبابی سرو کنید. در بشقاب مزه و ساندویچ هم خوب جواب می‌دهد؛ چون شور و پرادویه است، مواد ساده‌تر همراهش انتخاب خوبی‌اند.

بله؛ آن را خرد کنید و در چند دقیقهٔ پایانی پخت به املت، خوراک لوبیا یا پاستا اضافه کنید تا فقط گرم شود و عطرش را پس بدهد. پخت طولانی ممکن است آن را خشک و بیش از حد شور کند.

سالچیچون معمولاً گوشت تخمیرشده و خشک‌شده‌ای است که سرد و ورقه‌ای خورده می‌شود، اما سوسیس می‌تواند تازه، پخته یا دودی باشد و گاهی باید پیش از خوردن بپزد. سوسیس در هر ۱۰۰ گرم ۱۳٫۱ گرم پروتئین دارد؛ سالچیچون ۲۶ گرم دارد.

بخش زیادی از چربی آن اشباع است: در هر ۱۰۰ گرم، ۱۲ گرم چربی اشباع دارد. به همین دلیل برش‌های نازک معمولاً برای سرو کافی‌اند.

سالچیچون خشک و رسیده معمولاً به‌صورت آماده و بدون پخت خورده می‌شود. اگر بسته‌بندی دستور پخت دارد یا محصول تازه و نارس است، آن را خام نخورید و طبق دستور بپزید.