Kalafior

Podziel go na różyczki podobnej wielkości i gotuj w lekko osolonym wrzątku przez około 5–7 minut, aż widelec łatwo wchodzi, ale różyczki zachowują kształt. Odcedź od razu; długie gotowanie sprawia, że kalafior mięknie i nabiera intensywnego zapachu.

Osusz różyczki, wymieszaj z odrobiną oleju i rozłóż w jednej warstwie na blasze. Piecz w 220°C przez 25–30 minut, obracając w połowie czasu; ciasno ułożone różyczki będą się raczej dusić niż rumienić.

Tak. Podziel go na małe różyczki i podaj z dipem albo zetrzyj na tarce do sałatki; surowy kalafior jest chrupiący i ma łagodniejszy zapach niż gotowany.

Trzymaj go nieumyty w lodówce, najlepiej w luźnej torbie lub szufladzie na warzywa, z łodygą skierowaną w dół. Umyj dopiero przed użyciem; ugotowane różyczki przechowuj w zamkniętym pojemniku w lodówce i zjedz w ciągu kilku dni.

Pasuje do masła, czosnku, gałki muszkatołowej, curry i sera. Wykorzystaj go do zupy krem, zapiekanki z beszamelem, kalafiora w panierce albo pieczonych różyczek podanych jako dodatek.

Tak, ale najpierw podziel go na różyczki i blanszuj przez 3 minuty we wrzątku, a potem szybko schłodź w zimnej wodzie i dokładnie osusz. Zamrożony kalafior najlepiej później gotować lub dodawać do zupy bez rozmrażania; po rozmrożeniu będzie mniej chrupiący.

Brokuł ma więcej białka i błonnika: odpowiednio 4,13 g i 2,2 g na 100 g, a kalafior 2,6 g białka i 1,8 g błonnika. Brokuł ma też znacznie więcej witaminy K, natomiast oba warzywa dostarczają podobną ilość witaminy C.

Tak, kalafior jest źródłem witaminy C: 100 g zawiera 21,4 mg. Krótkie gotowanie lub pieczenie ogranicza straty w porównaniu z długim gotowaniem w dużej ilości wody.