banan warzywny

Dojrzały, miękki banan warzywny można obrać i zjeść bez gotowania, ale zwykle podaje się go po obróbce cieplnej. Zielony jest twardy i skrobiowy, więc lepiej go ugotować albo usmażyć.

Odetnij oba końce, natnij skórkę wzdłuż w kilku miejscach i podważ ją palcami lub końcem noża. Jeśli mocno przywiera, włóż owoc na kilka minut do ciepłej wody.

Pokrój go w plastry grubości około 1 cm i smaż na średnim ogniu po 2–3 minuty z każdej strony, aż zmięknie i się zezłoci. Zielone plastry można po usmażeniu spłaszczyć i usmażyć ponownie — tak powstają tostones.

Przekrój dojrzały owoc wzdłuż, ułóż na blasze i piecz w 200°C przez około 20–25 minut, aż miąższ będzie miękki i skarmelizowany. Zielony banan pokrój na kawałki i piecz, aż zmięknie; zajmie to zwykle nieco dłużej.

Trzymaj go w temperaturze pokojowej, aż skórka ściemnieje, a miąższ lekko zmięknie. Dojrzały owoc możesz włożyć do lodówki, jeśli chcesz spowolnić dalsze dojrzewanie; skórka może wtedy sczernieć.

Pasuje do fasoli, ryżu, mięsa, ryb i pikantnych sosów. Z zielonych owoców robi się tostones i portorykańskie mofongo, a z dojrzałych — słodkie maduros, czyli smażone plastry.

W daniu wytrawnym najłatwiej zastąpić go ziemniakiem lub batatem, zwłaszcza gdy owoc ma być gotowany albo pieczony. Nie uzyskasz jednak tej samej konsystencji ani słodkości dojrzałego banana warzywnego.

Jest większy i bardziej skrobiowy, a jego skórka bywa trudniejsza do obrania; najczęściej jada się go po ugotowaniu, upieczeniu lub usmażeniu. Zwykły banan jest zwykle miękki i słodki już na surowo.