Banan plantan

Zwykle nie: zielony plantan jest twardy i skrobiowy, a dojrzały pozostaje mniej słodki i bardziej mączysty niż banan deserowy. Najczęściej obiera się go i gotuje, piecze albo smaży.

Odetnij oba końce, natnij skórkę wzdłuż w kilku miejscach i podważ ją kciukiem lub tępą stroną noża. Jeśli mocno trzyma się miąższu, włóż plantana na kilka minut do ciepłej wody.

Pokrój zielonego plantana na grube plastry i smaż w oleju przez około 3 minuty, aż zmiękną. Spłaszcz je, smaż ponownie po 2–3 minuty z każdej strony i posól po odsączeniu.

Obierz go, przekrój wzdłuż, posmaruj odrobiną oleju i piecz w 200°C przez około 20–25 minut, aż miąższ będzie miękki i lekko skarmelizowany. Pasuje jako dodatek do ryżu i fasoli albo do dań z pikantnym sosem.

Trzymaj go w temperaturze pokojowej; skórka stopniowo żółknie, a potem ciemnieje, gdy miąższ staje się bardziej miękki i słodki. Obrany plantan możesz zamrozić w kawałkach, najlepiej szczelnie zapakowanych.

Do purée z zielonego plantana najbliższym zamiennikiem jest ziemniak: ugotuj go do miękkości i rozgnieć z solą oraz tłuszczem. Smak i konsystencja będą inne, bo plantan jest bardziej skrobiowy i ma charakterystyczny bananowy aromat.

Plantan jest zwykle większy, ma grubszą skórkę i najczęściej trafia do garnka lub na patelnię, zamiast być jedzony na surowo. Zwykły banan ma 6,6 g cukrów na 100 g, a plantan 6,6 g.