Banan warzywny

Odetnij końce, natnij skórkę wzdłuż w kilku miejscach i podważ ją nożem; zielona skórka mocno trzyma się miąższu, więc nie schodzi jak ze zwykłego banana. Jeśli nadal trudno ją zdjąć, zanurz owoc na kilka minut w ciepłej wodzie.

Pokrój obrany, zielony owoc na grube plastry i smaż je krótko w oleju rozgrzanym do około 175°C, aż zmiękną. Wyjmij, spłaszcz każdy plaster dnem szklanki, po czym smaż ponownie na złoto i osusz na papierze.

Obierz owoc, przekrój wzdłuż, posmaruj odrobiną oleju i piecz w 200°C przez około 25–30 minut, aż miąższ będzie miękki i zarumieniony. Do pieczenia nadaje się zarówno zielony banan warzywny, jak i dojrzały; ten drugi będzie słodszy.

Zielony jest twardy i skrobiowy, dlatego dobrze nadaje się do gotowania, smażenia na patacones i dodawania do gulaszu. Dojrzały, z żółtą lub poczerniałą skórką, jest słodszy i mięknie szybciej; możesz go upiec albo usmażyć w plastrach.

Trzymaj je w temperaturze pokojowej, z dala od lodówki, aż skórka zżółknie lub ściemnieje i miąższ zmięknie. Jeśli chcesz spowolnić dojrzewanie, po osiągnięciu odpowiedniej miękkości włóż owoc do lodówki; skórka może wtedy pociemnieć.

Najbliższym zamiennikiem jest zielony banan do gotowania, jeśli uda ci się go dostać. Zwykły banan jest słodszy i bardziej miękki, więc nie odtworzy dobrze zwartej konsystencji patacones ani kawałków dodawanych do gulaszu.

Zielony banan warzywny jest twardy, skrobiowy i mało przyjemny do jedzenia na surowo; zwykle się go gotuje, piecze lub smaży. Dojrzały mięknie i słodnieje, ale także najczęściej podaje się go po obróbce cieplnej.