Polenta

Wsypuj ją cienkim strumieniem do wrzącej, osolonej wody, cały czas energicznie mieszając rózgą. Na jedną część polenty użyj około czterech części wody; potem gotuj na małym ogniu, często mieszając, aż zgęstnieje.

Drobna, błyskawiczna polenta może być gotowa po kilku minutach, a grubsza zwykle potrzebuje około 30–45 minut. Mieszaj ją często, szczególnie pod koniec, gdy zaczyna gęstnieć i łatwo przywiera do dna.

Na szybki obiad wybierz drobno mieloną, błyskawiczną polentę; grubo mielona daje bardziej wyrazistą, ziarnistą teksturę, ale gotuje się dłużej. Polenta instant nie nadaje się najlepiej do przepisu, w którym ziarna mają pozostać wyraźnie wyczuwalne.

Ugotuj ją gęściej niż polentę podawaną na miękko, przełóż do natłuszczonego naczynia i wyrównaj powierzchnię. Po całkowitym ostudzeniu pokrój w plastry lub prostokąty i smaż na patelni po kilka minut z każdej strony, aż się zarumienią.

Miękka polenta pasuje do duszonych grzybów, warzyw, gulaszu i sosu pomidorowego; możesz też dodać do niej masło lub tarty ser. Wystudzoną, pokrojoną polentę podawaj jako chrupiący dodatek do zup i dań z sosem.

Po ostudzeniu włóż ją do szczelnego pojemnika i przechowuj w lodówce przez 3–4 dni. Zgęstnieje, więc przed podgrzaniem na miękko dolej trochę wody lub mleka i mieszaj na małym ogniu.

Do podania na ciepło możesz użyć kaszy kukurydzianej ugotowanej na gęsto; uzyskasz podobny smak, choć tekstura zależy od grubości przemiału. Jeśli polenta ma być bazą do dania, sprawdzi się też puree ziemniaczane, ale będzie miało inny smak i konsystencję.

Polenta to przede wszystkim potrawa z gotowanej mąki lub kaszki kukurydzianej; tą samą nazwą określa się też produkt przeznaczony do jej przygotowania. Mąka kukurydziana może być drobniejsza, a grubsza kaszka daje polentę o bardziej ziarnistej strukturze.