Kurczak

Wbij termometr w najgrubszą część mięsa, nie dotykając kości: środek powinien osiągnąć 75°C. Jeśli nie masz termometru, natnij mięso przy kości — nie powinno być surowe, a wypływający sok powinien być klarowny.

Osusz skórkę ręcznikiem papierowym, natrzyj ją solą i piecz w 200°C. Nie polewaj kurczaka sokami podczas pieczenia, bo skórka będzie mniej chrupiąca; sprawdź temperaturę w najgrubszej części uda.

Nie — płukanie może rozpryskiwać bakterie po zlewie i blacie. Osusz mięso ręcznikiem papierowym, a ręce, deskę i nóż umyj po kontakcie z surowym kurczakiem.

Najbezpieczniej rozmrażaj go w lodówce, na talerzu lub w pojemniku, żeby sok nie kapał na inne jedzenie. Nie rozmrażaj mięsa na blacie; po rozmrożeniu ugotuj je przed ponownym zamrożeniem.

Surowego kurczaka zużyj w ciągu 1–2 dni, a ugotowanego w ciągu 3–4 dni. Trzymaj je szczelnie przykryte i osobno, na dolnej półce lodówki.

Kurczak pasuje do rosołu, potrawki, curry, sałatki i farszu do pierogów. Kości i skrzydełka wykorzystaj do bulionu, a resztki pieczonego mięsa dodaj do kanapek lub zapiekanki.

W wielu daniach możesz użyć indyka, zwykle w podobnej ilości i z podobnym sposobem przygotowania. Do potrawki lub curry sprawdzi się też ciecierzyca, ale dodaj ją pod koniec, bo jest już ugotowana.

Tak: pierś ma 0,8 g tłuszczu na 100 g, a udo 3 g. Pierś szybciej wysycha, więc zdejmij ją z patelni, gdy środek osiągnie 75°C.

Tak, kurczak jest bogaty w białko: 100 g dostarcza 20 g. Ilość białka na porcję zależy od tego, ile mięsa nałożysz.