Dżem figowy

Pokrój dojrzałe figi, przełóż do garnka z cukrem i sokiem z cytryny, a potem gotuj na małym ogniu około 25–35 minut, często mieszając. Gdy owoce zmiękną, rozgnieć część łyżką; kropla dżemu na zimnym talerzyku powinna gęstnieć po chwili.

Pasuje do świeżego pieczywa, owsianki i naleśników, ale dobrze wypada też z deską serów: szczególnie z kozim serem, brie lub serem pleśniowym. Łyżeczka dżemu figowego dodaje słodko-kwaśnego akcentu sosowi do pieczonego mięsa.

Trzymaj słoik szczelnie zamknięty w lodówce i nabieraj dżem czystą, suchą łyżką. Zużyj go w ciągu kilku tygodni; wyrzuć zawartość, jeśli pojawi się pleśń, fermentacyjny zapach albo gazowanie.

Tak — posmaruj nim spód tarty przed ułożeniem gruszek albo użyj jako nadzienia do ciasteczek i rogalików. Przy dłuższym pieczeniu słodki dżem może szybko ciemnieć, więc wierzch wypieków osłaniaj folią, gdy zaczyna się przypiekać.

Do serów i mięs wybierz dżem śliwkowy lub morelowy; do tart i ciastek sprawdzi się też gęsta konfitura z gruszek. Jeśli przepis wymaga figowej konsystencji, drobno posiekaj suszone figi i podduś je z odrobiną wody oraz cytryny.

Jest słodkim przetworem: łyżka ważąca około 20 g dostarcza 11 g cukrów. Smak fig jest intensywny, więc cienka warstwa często wystarcza do posmarowania kromki.

Dżem figowy ma zwykle drobne pestki i gęstą, lekko ziarnistą strukturę, a morelowy jest gładszy i bardziej kwaskowy. Pod względem energii są zbliżone: dżem morelowy ma 246 kcal na 100 g, a dżem figowy 243 kcal.

Sprawdź skład: figi powinny być wysoko na liście, a prosty skład bez zbędnych dodatków ułatwia ocenę produktu. Jeśli wolisz wyrazisty smak owoców, wybieraj dżem o większej zawartości fig i bez aromatu maskującego ich smak.