Burrata

Burrata ma z zewnątrz sprężystą osłonkę z mozzarelli, a w środku miękkie strzępki sera wymieszane ze śmietanką. Mozzarella jest jednolita i bardziej zwarta.

Wyjmij ją z lodówki na około 20 minut przed podaniem, żeby środek nabrał kremowej konsystencji. Przekrój kulę tuż przed jedzeniem i podawaj z pieczywem, pomidorami lub grillowanymi warzywami.

Dobrze łączy się z dojrzałymi pomidorami, bazylią, oliwą i pieprzem; możesz też położyć ją na pizzy po upieczeniu. Dodaj ją na końcu, bo długie pieczenie odbiera jej delikatną, kremową strukturę.

Można, ale najlepiej dodać ją do gorącego dania dopiero po zdjęciu z ognia. Na pizzy lub makaronie ogrzeje się od potrawy, a środek pozostanie kremowy.

Trzymaj ją w lodówce, zanurzoną w zalewie lub płynie z opakowania, i zjedz możliwie szybko po otwarciu. Jeśli opakowanie jest nienaruszone, przechowuj ser zgodnie z podanym terminem i temperaturą.

Nie jest to dobry wybór: po rozmrożeniu ser zwykle traci gładką, kremową konsystencję i może stać się wodnisty. Najlepiej kupić tyle, ile zjesz na świeżo.

Najbliższym zamiennikiem jest mozzarella, choć nie będzie miała płynnego, śmietankowego środka. Do sałatek możesz dodać mozzarellę i osobno łyżkę śmietanki; ricotta sprawdzi się raczej jako miękki dodatek niż zamiennik o tej samej strukturze.

Jako dodatek do sałatki lub przystawki wystarcza zwykle około 100 g na osobę; na lekkie danie możesz podać większą porcję. Taka porcja dostarcza 259 kcal.

W porcji 100 g jest 11 g białka. Dla porównania mozzarella ma 14,5 g białka na 100 g.