Reçel

Kavanozu açtıktan sonra buzdolabında tut ve her seferinde temiz, kuru bir kaşık kullan; böylece içine kırıntı ve su taşımazsın. Üstünde küf görürsen yalnızca küflü kısmı alıp kalanını yeme.

Pişirirken soğuk bir tabağa bir damla koyup tabağı eğ: damla hemen akmıyorsa reçel koyulaşmıştır. Ocakta fazla tutma; soğuyunca kıvamı biraz daha oturur.

Meyve parçalarının belirgin kalmasını istiyorsan pişirirken ezme; daha pürüzsüz bir sonuç için ocaktan almaya yakın tahta kaşıkla hafifçe bastır. Çilek gibi yumuşak meyveler pişerken kolayca dağılır.

Ekmek ve tereyağıyla kahvaltıda, yoğurt veya yulaf lapasının üzerinde güzel olur. Kayısı ya da vişne reçelini sade kek ve kurabiyelerin yanında da sunabilirsin.

Kurabiye hamurunun ortasına bir parça koyarak reçelli kurabiye yapabilir, pandispanya katlarının arasına ince bir tabaka sürebilirsin. Isıtılmış ve süzülmüş reçel, tartların üzerine parlak bir kaplama olarak da sürülür.

Reçel genellikle meyve parçalarıyla hazırlanır; marmelat ise çoğunlukla turunçgillerin kabuğu ve meyvesiyle yapılır, daha yoğun ve hafif acımsı olabilir. Günlük kullanımda bu adlar bazı ürünlerde birbirinin yerine de geçebilir.

Ekmek üzerinde reçel yerine ezilmiş olgun muz veya taze meyve kullanabilirsin. Kek ve kurabiye tariflerinde reçel hem tatlılık hem nem verdiği için meyve püresiyle değiştirince sonuç aynı olmaz.