Reçel

Çilek, kayısı gibi sulu meyvelerde meyveyle şekeri yaklaşık eşit ağırlıkta kullanabilirsin; daha az şekerli tariflerde reçelin kıvamı ve saklama süresi değişebilir. Meyveyi şekerle bir süre bekletmek, pişerken suyunu salmasına yardımcı olur.

Soğuk bir tabağa bir damla reçel koyup tabağı eğ: damla hemen akmıyorsa kıvamı yaklaşmıştır. Reçeli uzun süre harlı ateşte kaynatmak meyveyi dağıtabilir; kıvamı kontrol ederek pişirmeyi bitir.

Kavanozu buzdolabında tut ve her seferinde reçeli temiz, kuru bir kaşıkla al. Kapağı sıkıca kapat; kavanozun ağzında reçel kalıntısı bırakmamaya çalış.

Hayır; küf gördüğün reçelin tamamını at. Küf, yüzeyin altına da yayılmış olabilir; tadına bakarak kontrol etme.

Ekmek ve tereyağının yanı sıra kaymakla, yoğurtla ya da sade kek ve kurabiyelerle servis edebilirsin. Peynir tabağında da özellikle tuzlu, yumuşak peynirlerin yanında tatlı-ekşi bir eşlikçi olur.

Reçelde meyve taneleri çoğunlukla bütün ya da parçalı kalır ve şurubun içinde pişer. Marmelat ise genellikle ezilmiş veya püre hâline getirilmiş meyveden yapılır; narenciye marmeladında kabuk parçaları da bulunabilir.

Tatlı bir sürülebilir katman gerekiyorsa meyve püresi veya bal kullanabilirsin; ancak ikisi de reçel gibi yoğun kıvam ve meyve parçaları vermez. Hamur işinde reçel yerine marmelat kullanmak, kıvam bakımından daha yakın bir sonuç verir.