bakbanaan

Dat kan als hij rijp is, maar bakbanaan is steviger en minder zoet dan een gewone banaan. Meestal wordt hij gekookt, gebakken of gefrituurd; groene bakbanaan is vooral geschikt om te bereiden.

Pel een rijpe bakbanaan en snijd hem schuin in plakken van ongeveer 1 cm. Bak ze in een laagje olie op middelhoog vuur in 2 à 3 minuten per kant goudbruin en zacht.

Snijd de ongeschilde bakbanaan in stukken en kerf de schil in; die laat na het koken makkelijker los. Kook de stukken in water in ongeveer 15 à 20 minuten gaar, giet af en pel ze.

Een groene schil betekent dat de vrucht stevig en zetmeelrijk is. Naarmate de schil geel en daarna donker gevlekt wordt, wordt het vruchtvlees zachter en zoeter; voor zoete gebakken plakken kies je een rijpe bakbanaan.

Laat onrijpe bakbanaan op kamertemperatuur narijpen, net als gewone banaan. Bewaar een rijpe vrucht kort in de koelkast als je haar niet meteen gebruikt; de schil kan donker worden, maar dat betekent niet meteen dat het vruchtvlees bedorven is.

Van groene bakbanaan maak je tostones: plakken worden kort gefrituurd, platgedrukt en nogmaals gebakken tot ze krokant zijn. Rijpe bakbanaan wordt vaak in zoete plakken gebakken, bijvoorbeeld als maduros.

Bakbanaan is groter en steviger en wordt meestal gekookt of gebakken; gewone banaan wordt doorgaans rauw gegeten. Gewone banaan bevat 88,5 kcal per 100 g, tegenover 138 kcal in bakbanaan.

Reken als bijgerecht op ongeveer 100 g bereid vruchtvlees, bijvoorbeeld een kleine bakbanaan. Die portie levert 138 kcal.