Rijpe banaan

Een rijpe banaan is geel en geeft licht mee als je er zachtjes in knijpt; kleine bruine stipjes betekenen meestal dat hij extra zoet en zacht is. Is de schil grotendeels bruin en ruikt de banaan gistig, gebruik hem dan liever niet meer.

Leg ze op een koele plek buiten direct zonlicht en haal ze uit een afgesloten zak. Wil je het rijpen afremmen, leg ze dan in de koelkast: de schil wordt donker, maar het vruchtvlees blijft doorgaans nog enkele dagen goed.

Ja. Pel ze eerst en vries ze heel of in plakjes in een afgesloten bakje in; bevroren plakjes zijn handig voor smoothies en bevroren banaan kun je ook prakken in beslag. Na ontdooien wordt het vruchtvlees zacht, dus eet het liever niet als losse banaan.

Prak de bananen met een vork en roer ze door het beslag; bruine, zachte bananen geven veel smaak en mengen makkelijk. Bak het brood meestal 50–60 minuten op 175 °C en controleer met een prikker of het midden gaar is.

Snijd de banaan in dikke schuine plakken en bak ze in een beetje boter op middelhoog vuur ongeveer 2 minuten per kant, tot ze goudbruin zijn. Keer ze voorzichtig om: rijpe banaan wordt snel zacht.

Prak banaan door havermout of yoghurt, of combineer plakjes met pindakaas op brood. In een smoothie past hij goed bij melk of yoghurt en bessen; de banaan maakt het mengsel dik en zoet.

In muffins en pannenkoeken kun je per ei ongeveer een halve geprakte banaan gebruiken. Het baksel wordt daardoor vochtiger en krijgt bananensmaak; voor luchtige cakes is banaan geen goede één-op-éénvervanger.

Een rijpe banaan is doorgaans zachter en zoeter en wordt vaak rauw gegeten. Bakbanaan is steviger en zetmeelrijker; je bakt of kookt hem meestal eerst, bijvoorbeeld in plakken als bijgerecht.